Kur'ân-ı Kerim'in inmeye başladığı Ramazan ayı'nın yirmi yedinci gecesi. İslâm'da en kutsal ve faziletli gece Kadir gecesidir. Kur'ân-ı Kerim de bu gecenin fazileti kadir süresinde belirtilmektedir. Bu sûrede yüce Rabbimiz şöyle buyuruyor:

Bismillahirrahmanirrahim

1-Gerçek şu ki, biz onu kadir gecesinde indirdik.

2-Kadir gecesinin ne olduğunu sana bildiren nedir ?

3-Kadir gecesi,  bin aydan daha hayırlıdır.

4-Melekler ve ruh, onda Rablerinin izniyle her bir iş için inerler.

5-Fecrin çıkışına kadar bir esenliktir (selamdır) o.

Bu sûreye göre Kadir gecesinin bir kaç üstün özellikleri vardır:

a) Kur'an-ı Kerim Ramazan ayında bu geceden itibaren inmeye başlamış ve yirmiiki yıl sürmüştür.

b) Kadir; takdir anlamındadır. Yani bu gece, ALLAH'ın, ezelde takdir ettiği kaderi uygulamak için meleklere emir verdiği gecedir. Bunun için melekler bu gecede yer yüzüne iner.

c) Kadir gecesi içinde o kadar büyük iyilik ve hayır vardır ki bu hayır insanlık tarihinde bin yılda yapılmamıştır. İşte Kadir gecesi bunun için bin yıldan daha hayırlıdır.

Kadir gecesinin ihyasına gelince: Bu geceyi varsa kaza namazlarını kılarak, ibadet ve dua ile ihya etmeye çalışmalı. Çünkü Rasûlûllah (s.a.s) "Kadir gecesini iman ederek ve mükâfatını umarak ibadetle geçirenin geçmiş günahları affolunur" buyurur.

Rasûlûllah (s.a.s) bu gece de şu duayı okumayı tavsiye buyurmuştur. "Yarabbi, şüphesiz sen affedicisin ve affı seversin; beni de affet" (Riyazü's-Salihin, H. No: 1194).

Kadir gecesinin hangi gece olduğu kesin olarak bilinmemekle beraber genellikle Ramazan'ın yirmi yedinci gecesinde olduğu tercih edilmiştir. Hz. Peygamber (s.a.s) bunun kesinlikle hangi gece olduğunu belirtmemiş, ancak; "

* * * * * *

“Gerçek şu ki, Biz onu “Kur’ân’ı” kadir gecesi’nde indirdik. Kadir gecesi’nin ne olduğunu sana bildiren nedir? Kadir Gecesi, bin aydan daha hayırlıdır.  Melekler ve ruh, onda Rablerinin izniyle her bir iş için inerler. Fecrin çıkışına kadar bir esenliktir “selâmdır” o.” Kadir Suresi-1-5

Kadir suresi’nde, Rabbimiz, kadir Gecesi’ni böyle beyan buyuruyor.. Kur’ân-ı Kerimi Kadir Gecesi’nde indirdiğini beyan buyuran Rabbimiz, yegâne hayat düsturumuz Kur’ân-ı Kerim’i Ramazan ayında indirmiş olduğunu da beyan buyurmuştur: “Ramazan ayı… insanlar için hidayet olan ve değer yolu ve “hak ile batılı birbirinden” ayıran apaçık belgeleri “kapsayan” Kur’ân onda indirilmiştir…” Bakara Suresi-185

Diğer ayetlerde şöyle buyuruyor Rabbimiz: “Hâ, Mîm. Apaçık kitaba andolsun. Gerçekten Biz, onu mübarek bir gecede indirdik. Gerçekten Biz uyaranlarız. Ki onda “o gecede “ her hikmetli iş ayrılır.” Duhan Suresi-1-4

Ayet-i kerimelerden anlaşıldığı gibi Kur’an-ı Kerim, Ramazan ayında ve Kadir Gecesinde indirilmiştir…

Kadir kelimesinin mânâsı, “Hüküm vermek” demektir. Allah Teâlâ, o gecede bir yıl içerisinde olacak şeyler hakkında hüküm verdiği için bu geceye bu ad verilmiştir.

İbn Abbas(r.anhuma) dedi ki: Yüce Allah, dünya işlerini bir sonraki kadir Gecesi’ne kadar hayat, ölüm ya da rızık ile ilgili hususları muhkem olarak hükme bağlar.

Katâde Ebu Bekr ibnu’l Arabî ( rh.a.)dedi ki: İlim adamlarının çoğunluğu bu gecenin kadir Gecesi olduğunu söylemişlerdir. Onlardan bu gece, şaban’ın ortası gecesi olduğunu söyleyenler de vardır. Ancak bu yanlış bir görüştür. Çünkü yüce ALLAH, doğru ve kat’i olan kitabında: “O Ramazan ayı ki, onda Kur’an indirilmiştir.” Bakara 2/183 diye buyurarak, Kur’an’ın indirilmiş zamanın Ramazan ayında olduğunu açıkça ifâde etmiş, daha sonrada bu buyrukta: “Biz onu, mübarek bir gecede indirdik.” Duha Suresi-3 buyurmak suretiyle hangi gecede inmiş olduğunu tayin etmiştir.

Kim Kur’an’ın başka bir zamanda indiğini iddia edecek olursa, Allah’a karşı büyük bir iftirada bulunmuş olur.

Hakim ve ibnu Ebi şeybe Hassan ibnu Hureys tarikiyle said b. Cubeyir’den ibn Abbas (r.anhuma)’nın şöyle dediğini rivayet ederler: Kur’ân-ı Kerim, bütünüyle Levh-i mahfuzdadan dünya semâsındaki Beytu’l- izze’ye indi. Cebrail (a.s) ondan, peyderpey Rasulullah (s.a.s)’e indirdi.

Hakim, Beyhaki ve nesei, Davud b. Ebi Hind tarikiyle ikrime’den ibn Abbas (r.anhuma)’nın şöyle dediğini rivayet etmişlerdir:  Kur’ân-ı Kerim, önce bir bütün olarak kadir Gecesi’nde dünya semâsına, bundan sonra yirmi sene boyunca parça parça inzali tamamlanmıştır.

Kur’an-ı kerim’in inmiş olduğu, Ramazan ayı içinde bulunan ve bin aydan hayırlı olan kadir Gecesi’nin hangi gece olduğunu, yegâne önderimiz Rasulullah (s.a.s) bizlere beyan buyurmuştur.

İbn Abbas (r.anhuma )’nın rivayetiyle şöyle buyurmuştur Rasulullah (s.a.s): “Siz kadir Gecesi’ni Ramazan’ın son onu içinde arayınız. Kadir Gecesisi, ya Ramazandan kalan dokuzuncu gecede, yahud kalan yedinci gecede, yahud kalan beşinci gecededir.”

Ümmül- Mü’minin Aişe (r.anha)’dan . Rasulullah (s.a.s) şöyle buyurur: “Sizler kadir Gecesi’ni, Ramazan’ın son on günündeki tek gecelerde arayınız!.” Sahih-i Buhârî Kitabu salati’t Teravih, B.4, Hds.9.

Zır b.Hubaş (r.a.) anlatıyor: Ubeyy ibn ka’b (r.a.)’a sordum. Dedim ki: Kardeşin ibn Mes’ud! “kim bir yıl ibadetle kaim dursa, kadir Gecesi’ne rastlar” diyor.

Ubeyy (r.a.): O, insanların buna güvenmemelerini kastetmiştir. Yoksa kendisi bu gecenin Ramazan'da olduğuna, Ramazan’ın da son on gecesinde, o gecenin de yirmi yedinci gece olduğu pekâlâ bilir, dedi. Sonra bu gecenin yirmi yedinci gece olduğuna istisnasız yemin etti.

Ben: Ya Ebu’l- Munzir, bunu neye istinaden söylüyorsun? Dedim. Ubeyy (r.a): Alâmetine, yahud Rasulullah (s.a.s)’in bize haber verdiği nişana istinaden söylüyorum. O gecenin sabahında güneş, şuasız olarak doğacaktır, cevabını verdi. Sahih-i Müslim Kitabu’s Siyam, B.40, Hds.220.

Bin aydan daha hayırlı olan kadir Gecesi, Mübarek Ramazan ayının son on gününün tek gecelerinde aranması gerekir… Ubeyy ibn ka’b (r.a.)’ın beyanı ve ümmetin ulemâsının genel kabuluyla Ramazan Gecesi’nin doğru ve isabetli tesbiti gerekir…

Kadir Gecesi’nin hangi gece olduğu meçhuldür. Ramazan ayında, ramazan ayının son on gecesinde veya son yedi gecesinde, ramazanın tek olan son on gecelerinde aranılması hususunda rivayetler vardır. Efendimiz (s.a.v.) son on gece îtikafa girer ve ev halkını da ibâdete teşvik ederdi. Kadir Gecesi’nin tam olarak bilinmemesinin pek çok hikmeti vardır. Müminler, bu sâyede tembellikten kurtulmakta ve Kadir Gecesi’ni yakalayabilme arzusuyla ramazan boyunca gecelerini değerlendirmektedirler.

Nitekim bizler, iki büyük kıymeti pek takdîr edememekteyiz. Birincisi en üstün varlık olan insan, ikincisi de zaman (hâssaten geceler). Bu yüzden: “Her geceni Kadir bil; her geçeni Hızır bil” demişler.

“Allah Teâlâ şu beş şeyi, beş şeyde gizlemiştir:

1- Rızâsını, taatlarda gizlemiştir.

2- Gazabını, ma’siyetlerde gizlemiştir.

3- Orta namazını, diğer namazlar arasında gizlemiştir.

4- Velî kulunu, halk arasında gizlemiştir.

5- Kadir Gecesi’ni, ramazan ayında gizlemiştir.”

Hayat düsturumuz Kur’an-ı Kerim’in inmiş olduğu Kadir Gecesi’nde melekler ve ruh, Allah’ın izniyle iner ve fecrin çıkışına kadar muvahhid mümin Müslümanları selamlar. Bin aydan hayırlı olan Kadir Gecesi’nde mümin müslümanların uyanık olup geceyi ibadetle geçirmelidirler.

Ebu Hüreyre’ın (r.a.) rivayetiyle Rasülüllah (s.a.s.) şöyle buyurur: “Her kim imanından dolayı ve ecrini yalnız Allah’dan umarak Kadir Gecesi’ni taatle geçirirse, onun lehine, geçmiş günahları mağfiret olunur.” Sahih-i Buhârî Kitabul iman B.25, Hds.28

İmam Nevevi (r.a.) şöyle diyor : Kefaret mahiyetinde olan ibadetler, günahlar ile karşılaştığı zaman eğer bu günahlar küçükseler, onları siler götürür ve şayet büyükseler, o zaman onları hafifletir. İzale edeceği veya hafifleteceği bir günah bulunmadığı taktirde, sahibinin derecesini ve cennetteki makamını yükseltir.

Bu hadisin şerhinde şöyle denilmiştir: “ Kadir Gecesi hakındaki sevaba nail olmak için ulemadan bazılarına göre bütün geceyi ibadet ve taatle ihya etmek şart değildir.yatsının farzını kılmak bile o geceye va’d buyrulan sevaba nail olmaya kafidir.fakat zahire bakılırsa, o gecenin sevabına nail olabilmek için bütün geceyi ibadetle ihya etmek şarttır. Bir günün yalnız bir kısmında veya o günün ekserisinde oruç tutmakla bir kimse oruç tutmuş sayılamıyacağı gibi, kadir gecesinin bir kısmında ibadet yapmakla dahi o gece ihyâ edilmiş sayılamaz.

Mü’minlerin annesi Aişe (r’anha) anlatıyor: Ya Rasulullah, kadir gecesi’ne rastlarsam ne dua edeceğim bana bildir, diye talebde bulunmuş.

Rasulullah (s.a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah’ım, şüphesiz sen affedicisin affetmeyi seversin. Beni affet, dersin.”

Hz. Mevlâna: “Ey genç! Ne bütün geceler Kadir’dir, ne bütün geceler ondan hâlidir.” der. Âşıklar için Kadir Gecesi, sevgiliye (yüce Rabb’e) yakınlık hazzının duyulduğu gecedir.

Gönül erbâbına, velîlere, müminler arasından Allah Teâlâ’nın murad ettiği tâat ehline Kadir Gecesi hayret verici pek çok şeyler ihsân edilir. Bunlar, o zâtların hallerine, kısmetlerine, azîz ve celîl olan Allah’a yakınlık derecelerine göre farklı farklı tecelli eder. Kadir Gecesi’nin farkına varan kimsenin bunu gizlemesi sünnettir

Kadir Gecesi’ni Nasıl Değerlendirmeli?

Efendimiz (s.a.v.) bir hadîs-i şeriflerinde şöyle buyurur: “Yatsı namazını cemaatle kılan kimse, gece yarısına kadar namaz kılmış gibidir. Sabah namazını cemaatle kılan kimse ise bütün gece namaz kılmış gibidir.” Yine Efendimiz (s.a.v.)’in; “Kadir Gecesi’nde, yatsı namazında cemaatte hazır bulunanın, ondan hissesini alacağı” ve “Ramazan ayı çıkıncaya kadar, akşam ve yatsı namazlarını cemaat ile kılanın, Kadir Gecesi’nden çok hisse alacağı” müjdeleri de göz önünde bulundurulursa, en azından ramazan ayında sabah, akşam ve yatsı namazlarını cemaatle kılmanın ne büyük bir manevi kazanç olduğu anlaşılır.

Bu gecelerde, günahlarımızın affı için dua etmeliyiz. Özellikle “Allah’ım! Sen çok affedicisin, affetmeyi seversin. Beni de affet.” diye dua etmeliyiz. Bu gece en makbul amel dua ile Kur’an kıraatidir. Efendimiz (s.a.v.) bu gece dua eder, tertîl üzere Kur’an okur, tefekkür eder ve namaz kılardı. Bizler de bu amellerle ve istiğfar ile geceyi değerlendirebiliriz.

Eskiden Kadir Gecesi’nde, oyun ve eğlence yerleri kapatılır ve büyük camiler sabaha kadar açık olur, müminlerle dolup taşardı. İnsanlar birbirlerine, “Gecen Kadir, gündüzün bayram olsun!” diye dua ederlerdi.

Kiyaminla kiyametini baslatiyorsun. Kalk ayaga. Kibleye yonel. Tekbir getir. "Allahuekber. ." Ayagina takilan, yolunu kesen, emellerini yok eden, hayallerini engelleyen ne varsa, hepsinden daha buyuktur O. Ayagina takilani kaldiracak inceligi, emellerini gerceklestirecek sefkati, seni hayallerine eristirecek gucu O'nun buyuklugunde bulacaksin. Bunu bilerek, teslim ol Rabbine, kaygilarini ve korkularini rahmetinin kucagina birak usulca. Kaldir ellerini ve bir gun nasilsa huzurunda hareketsiz kalacak bu bedeni, butun hucreleriyle O'na teslim et. Ayaga kalk ve "buradayim ey Rabbim" de. "Evinden kacan kulun, yuvadan ucan kolen yine Sana geldi. Buradayim! Geldim! Huzurundayim!"


Elini baglamakla kotulukten cekiliyorsun. Dunya telasinin nabizlarini ne kadar da kuvvetli aliyorsun. Oyle bir ruya ki dunya, icinde uykunu da uyanikligini da kaybetmissin, uyanmaktan korkuyorsun. Ruyasinda gordugu ruyayi anlatan adam gibi, kendini uyanik sandigin yerde uykunun en derin yerindesin. Kendini burada kalmaya razi etmissin, simdiye razi olmussun. Otesine gonlun de gozun de kapali.

Iste simdi, dunya telasini ellerinle geriye atip tekbir getiriyorsun. Buyuk bildiklerinden de buyuk olanin huzurunda kaygilarini kucultuyorsun, telaslarini durultuyorsun, korkularini dagitiyorsun. Sag elini sol elinin uzerine koyup serden el cekip hayra uzaniyorsun, yokluktan yuz cevirip varligin kalbine akiyorsun. Varligin gogsunde ciliz bir nefes kadar hafifliyor, sadelesiyorsun.
"Subhaneke" fisiltisinda, sonsuz gurultuler ortasinda, bitmez telaslar arasinda, meyvesiz kosturmalar sonrasinda Seni isiten, en ince sizilarina, en gizli arzularina kulak veren Rabbinle tanisiyorsun.


Egilmekle dogrultuyorsun kendini. Rukularinda koca bir dunyanin yukunu atiyorsun omuzlarindan. Azim olan Rabbinin huzurunda egilip baskalarina izzetini ilan ediyorsun. "Subhane Rabbiye'l-Azim." Bedenin egiliyor; ruhun dogruluyor. Basin alcaliyor; kalbin duruluyor. Yuzun yere donuyor; alnina rahmet dokunuyor. Yalnizlasiyorsun rukûda; telaslarda unuttugun, dunya colunde kaybettigin kendini yeniden buluyorsun.
Tutup dizlerinden kendini kendine dogru cekiyorsun. Kendine gelmek icin kendinden geciyorsun.

Oturmakla hayatin kalbinde yer tutuyorsun. Tahiyyata otur simdi ve gozlerini ellerine kilitle. Diri olan her seyin selamini soylerken dirileri diriltene, oluleri diriltene don, ellerini eline vereni bil.
Ellerinin ne kadar da kucuk kaldigini hatirla hirslarin karsisinda. Elinde kalanlarin seni avutamayacagini anla. Sahiplendiklerinin hepsi avuclarinin icinde ama avucun bos olacak bir gun.
Biriktirdiklerinin hepsi simdi yaninda ama avucun bosalacak bir gunun aksaminda.

Secde ederek basini goge agdiriyorsun. Yuzunu topraga sur simdi. Evine don. Silana kos. "Subhane Rabbiye'l-A'la." Basini yere koyarak sifirla kendini. Rabbine de ki: "Sen varsin. Sen a'lasin. Eksiklikten uzaksin, noksanliktan muallasin, kusurdan mukaddessin. Kusur bende. Benden yana eksiklik. Bende sakli acizlik. Bende bekler fakirlik. Yalniz Sana muhtac olma zenginligimdir secdem. Yalniz Sana kul olma serefimdir secdem." Secdeler ruhunun saltanatidir. Varligini huzurunda hicledigin andir secden. Rabbinin sahdamari yakinligindan kalbine yakinliklar emdigin yerdir secde. Ruhunun mustular buldugu demdir. Miracinin 'kab-i kavseyn'idir secde. Seni beni aradan cikardigin yerdir secde. De ki: "Dedigini yapiyorum, secde edip yaklasiyorum. Sana yaklasiyorum. Tum uzakliklari uzaklara birakiyorum. Tum aldanislari tuzaklarda birakiyorum."


De ki: "Yuzumde secdelerimin izini birak ey Rabbim. Alnima rahmetinin nefhasini birak ey Rabbim. Kalbime En Sevgili'nin askini birak ey Rabbim. Secdemden dirilt beni. Secdemde oldur beni. Secdemde durult beni. Secdemde dogrult beni."

Tenini kalbine bitistiriyor her namaz. Ve sabah gelince yeniden, tenine dokunur otelerin hulyasi. Gogsune deger bin Isa nefhasi. Yusuf kokulu gomlekler sarilir tenine. Musa gibi ellerini gogsunden cikarirsin. Uzakta bir ates gormussun gibi kivilcimlanir gokler. Yeniden dirilir gibisin.
Unuttugunu da unuttugunu hatirlarsin yastiginin kuytusunda. Ruyalardan donersin. Yeniden yuklenirsin hicranlari. Biriktirmeye baslarsin yeniden. Cogaltmaya ayarlarsin kendini yine. Lakin, hala yirtiktir hayatin cepleri.
Ayaklarinin ucuna dokuluyor zamanin parcalari. Bir secdenin pinarinda sonduruyorsun kalbinin yanginlarini.

Senai DEMİRCİ

Dün Öldü, Bugün Can Veriyor, Yarın ise henüz Doğmadı !

Hayat , nedir acaba? Sadece doğmak ve nefes almak mı? Hiç düşünmeden gelmişiz gideceğiz deyip tüm nimetleri düşünmeden ayrımsız kabullenmek mi? Hani derler ya “üzümünü ye bağını sorma “ misali sadece üzüme mi aldanıyoruz.

Her başlangıcın bir sonu mutlaka vardır. Demek ki aldandığımız ve Ahiretimizi feda ettiğimiz dünyanın da bir sonu mutlaka olur. Ama insana yarınlar hiç bitmiyor gibi geliyor. Kendisini Çınar ağacı falan mı sanıyor ki?
Ama çınar ağacıda asırlar geçse de bir gün kuruyacak. Demek ki her şeyin bir sonu var. Peki sonsuz olan nedir?
Her son bir başlangıç derler. Bunun başlangıcı neresi. Çocuğun doğması mı? Yada vadesi gelince canlının hayata veda etmesi mi?

İnsan tek düşünebilen canlı ve uygulayan. Fakat uygulayan derken Rabbim izin vermese kılını bile kıpırdatamaz. Binlerce şükür ki Rabbimizin kulu olduğumuzu biliyoruz. Tabi ne kadar kulluk yapıyoruz meçhul? Rabbim bizi o kadar seviyor ki “siz niyet edin yapamasanız da güzel niyetiniz için sevap yazarım diyor. Fakat kötü düşündüğünüz uygulamaya geçmediniz günah yazmam diyor”

 Ya Rabbim bizi bu kadar düşünürken biz seni düşünebiliyormuyuz ?
Hangimizin gözü seni hatırladığı için akıyor , hangimizin yüreği seni anınca cız ediyor. Hangimiz elini bir ateşe değdiriyor.
Cehennem ateşeni tatmak istiyor. Olmuyor Rabbim Olmuyor. Cennetini biliyoruz. Ama gayretimiz yok.
Aklımız yarınlarda , yarınlarımız bitmiyor. Güzel yüzler solmaz gibi geliyor, ceylan gözler akmaz gibi geliyor. Toprağın altını düşünen yok. Yakınımız ebedi aleme göçer mazeret hazır. Hastaydı Allah kurtardı. Ama demiyoruz ki vakit geldi.
Bize gelmeyecek mi bu sıra ? Gelecek ama bu gaflet uykusu niye? Uyan ey Gözlerim uyan……… gafletten uyan.

İnsanoğlu yitirdikten sonra değerini anlar elindeki varlıkların. Pişman olur döner özrünü diler. İyide bildiğimiz kadarı ile . Dönüşü yok ki. Sevdiğimiz ve sevmediğimiz ebedi aleme göçen kimseden haber yok. Kilo metrelerce öteye çok özlemişsek koşup gidiyoruz en azından bir sesini duyuyoruz. Ama toprak altından ses yok işte. Çok özledim ama sadece göz yaşı ve dua edebiliyorum. Rabbim duamı bağışladığı gibi özlediğimi de bildirir değil mi? Ben görmeden sevdim Peygamber Efendimizi ve çok özlüyorum. Eğer bir imkan olsa bu dünyada neler yapıldığını sorsam.
O Yüce insana nasıl acımasızca acı verildiğini ve imanını sorsam. Bilirim bana Sünneti seniyelerini bıraktı ümmetim ol diye ama……

Dünler öldü . bugün de bitti ama yarınlarımız dün olmaz inşallah. Eğer yarınları da dün edersek vay halimize .
Gözler kör, Kalpler kirli, kulaklar tıkandı, eller duaya kapalı Ya Rabbim bizi affet bilirim yüzümüz yok huzuruna çıkmaya ama Senden geldik sana döneceğiz. Kimse derdimize derman olmaz. Rabbim seni bildim. Ben beni düşünmesem de beni düşünensin. Bizleri huzuruna kabul eyle Rabbim. Belki temiz olmasa da gözyaşları ile temizleyerek gelmeye çalışacağız kalbimizi…….

DÖNÜP BAKMADI BİLE... NE MUTLU ONA (MEVLANA'DAN)

Sevgili ve aziz Müslümanlar!..

Sevgili ve aziz Müslümanlar!.. Bir dinsiz kuyuya taş atıyor, kırk değil, kırk bin, hattâ kırk milyon Müslüman çıkartamıyor...

Bu durum bizim için utanılacak bir haldir. Tam tersi olması gerekmez mi? Bir Müslüman kuyuya bir taş atmalı, bin dinsiz çıkartamamalı.

Dinsizlerin tuzaklarına düşmüş, fitne ve fesatlarına kapılmış gidiyoruz. Bizim kendi İslâmi gündemimiz olması gerekmez mi?

Bırakalım onların sahte, oyalayıcı, aldatıcı, şeytanî gündem maddelerini ve kendi İslâmî gündemimize yönelelim.

Birinci madde: İman için çalışmak, insanları en güzel ve uygun şekilde Tevhid’e çağırmak.

İkincisi: İman etmiş Müslümanları tashih-i itikad konusunda uyarmak, bilgilendirmek. Yani inançlarının Kur’ân’a, Peygamber Efendimizin Sünnetine, icma-i ümmete uygun olması için gayret sarfetmek.

Üçüncüsü: Beş vakit namazın dosdoğru kılınması için çalışmak, propaganda yapmak.

Dördüncüsü: Hür ve mukim erkeklerin farz namazlarını cemaatle kılması için planlı ve programlı şekilde hizmet vermek.

Beşincisi: İslâm kadın ve kızlarının hürriyetinin, haysiyetinin, şerefinin simgesi olan tesettür için çalışmak.

Altıncısı: Her Müslümanın kendisine yetecek miktarda ilmihal bilgilerini öğrenip ezberlemesi ve bunları hayata geçirmesi için gece gündüz etkili faaliyet yapmak.

Yedincisi: Müslümanların tek bir ümmet haline gelmesi için ne yapmak gerekiyorsa onları yapmak. Bugünkü hizipçiliği, fırkacılığı, tefrikayı, parçalanmışlığı, çekişip tepişmeyi izale etmek.

Sekizincisi: Müslümanların bilgi/kültür, ahlâk/aksiyon, sanat/güzellik bakımından güçlü, vasıflı ve üstün olmaları için seferberlik ilan etmek.

Dokuzuncusu: İmamet-i Kübra için çalışmak.

Onuncusu: Kaosu, kopukluğu, dağınıklığı, anarşiyi giderip sımsıkı bir birlik, tesanüd, beraberlik, üniter bir İslâmî hiyerarşi sağlamak.

Benim bu saydıklarımı dinsizler, imansızlar, İslâm düşmanları, şer güçleri istemezmiş... Elbette istemezler. Onlar istemeyecek, biz isteyeceğiz ve yapacağız.

Bu saydıklarımın hiçbiri insan haklarına, adil hukuka, hikmete/bilgeliğe, millî menfaatlere aykırı değildir.

Dinsizler hoşlanmıyor diye biz haklarımızdan feragat edecek değiliz.

Kadınların ve kızların tesettüre girmesi meselesini ele alalım. Böyle bir şey bütün demokrat, hukukun üstünlüğüne bağlı ve saygılı, insan haklarına hürmetkâr ülkelerde serbesttir. Türkiye’de niçin serbest olmasın?

Namaz kılmak da böyledir. İngiltere’de yaşayan beş milyondan fazla Müslüman namaz konusunda bir kampanya başlatsalar, bu ibadeti yerine getirmeyen Müslümanları namaza alıştırmak için propaganda yapsalar buna kimse karışmaz, karışamaz.

Böyle dinî hizmet ve faaliyetlerin lâikliğe aykırı olduğu iddiası hezeyandır.

Zorlama olmadıkça kimse bu hizmet ve faaliyetlere itiraz edemez.

Müslüman bir kız veya hanım kendi hür iradesiyle, arzusuyla, isteğiyle başını örter, kapalı kıyafete bürünürse ona kimse engel olamaz.

Müslümanlar namaza başlar, tesettüre bürünür ise dinsizlik tehlikeye girermiş... Girerse girsin. Önemli olan böyle şeylerin insan haklarına, hukuka, bilgeliğe aykırı olup olmadığıdır.

Türkiye Müslüman bir ülkedir. Halkımızın yüzde elliden fazlasının beş vakit namaza başlaması için çalışmalıyız.

Yine kadın ve kızlarımızın tesettüre girmesi için en güzel, en uygun, en etkili şekilde çalışmalıyız.

1960’lı yılların sonlarında BUGÜN gazetesini yayınlıyordum. Fıkra (köşe) yazarlarından Şule Yüksel Şenler hanımefendi yurt çapında konferanslar veriyordu. Bazı konferanslara açık gelen nice hanım ve kız, o mekandan başları kapalı olarak ayrılıyordu...

Bu gibi gelişmeler Müslümanları sevince boğar, yüreklerini neş’e ve sürur ile doldurur.

Namaz ve tesettür Allah’ın kesin emri, Resulullah’ın kesin Sünnetidir. On dört asırlık icma-i ümmet ile sabittir.

Biz Müslümanlar, Hıristiyan vatandaşlarımızın kiliselere, Musevî vatandaşların sinagoglara, Masonların localara gitmesine nasıl karışmıyorsak, dinsizler de bizim camilere gitmemize, muhadderat’ı İslâmiyenin kapanmasına karışmamalıdır.

Yazımın başındaki konuya dönelim:

Dinsizlerin gündemini bırakalım ve kendi gündemimizi hazırlayıp onun maddelerini yerine getirelim.

Namaz için çalışalım.

Cemaat için çalışalım.

Tesettür için çalışalım.

İttihad-ı İslam (İslâm Birliği) için çalışalım.

Müslümanlarla dinsizler arasında derin uçurumlar vardır. Müslümanın ak dediğine onlar kara der, kara dediğine ak der.

Biz onların aklarına karalarına uymak, onları kabul etmek zorunda değiliz.

Güncel dedikoduları, boş siyaset zevzekliklerini, sahte gündemleri bırakalım.

Allah ve Resulü bizim için bir gündem tanzim etmiştir. O gündeme eğilelim.

Antikalarımı Satıp Burs Vermeliymişim...

BİR vatandaş, şu mealde bir mesaj göndermiş: Antika koleksiyonu yapıyorsunuz. Bu israf değil midir? Antikalara yatırdığınız parayı fakir talebelere burs olarak dağıtsanız iyi olmaz mı?..

Cevabım: Antika koleksiyonum yoktur. Bendeki antika sanılan eşya, eskicilerden, hurdacılardan topladığım kırık dökük ucuz şeylerdir. Bir de, iç ve dış seyahatlerimde geleneksel sanat eserleri, hatıra eşyası alırım. Bunların da fazla kıymeti yoktur. Meselâ Girit’ten, 15 euroya, aslı oradaki müzede bulunan eski bir seramiğin replikasını almıştım. Tunus’dan kocaman eski bir kapı kilidi getirmiştim. O da, sanırım 20 euroluk bir şeydi. Bunlar antika sayılmaz.

Kıymetli veya kıymetsiz antika eşyaların satıldığı müzayedelere katılmam. Bir kere, bir dostumun ısrarı ve kendisiyle buluşmak üzere Çırağan’daki böyle bir müzayedeye gitmiştim. Lakin antika satın almamıştım. Bütçem müsait değildir.

Burs verme meselesine gelince: Şimdiye kadar bu konuda hayli yazı kaleme aldım. Bugünkü burs dağıtma sisteminin fazla bir faydası yoktur. Geçenlerde bir sohbette, 6 yerden burs alan açık göz öğrenciler olduğunu söylediğimde orada bulunan bir öğretmen, “Ben 13 yerden burs alanını biliyorum...” demişti.

Antika sayılacak hiçbir eşyam olmadığını söylemiyorum: Birkaç hat levhası var. Eski kırık bir çini parçası. Baskı ve yazma kitaplar... Kitaplarımı vakf etmeyi düşünüyorum.

Muhterem okuyucuma, benim “antikalarımla” ilgili takıntısını bırakıp, ülkemizdeki bazı din baronlarının (kendi baronu da onların içinde olabilir...) nasıl lüks hayat sürdüklerine bakmasını tavsiye ederim. Selamlarımla...

Nikahsız Yaşamaya Evet, Taaddüt-i Zevcata Hayır...

Beş altı yıl önceydi. Bir toplantıda çok ünlü ve gazeteciliği çok güçlü bir hanım ile konuşuyordum. Bir ara “Çok sevinçliyim... İçim içime sığmıyor...” demişti. Sebebi sorulunca “Tahliller neticesinde hamile olduğum anlaşıldı...” cevabını vermişti.

Sonradan öğrendim ki, bu bayan evli değilmiş!

Medyada kimse bu bayana çatmamıştı. Artık bir kesimde böyle hadiseler çok tabiî karşılanıyor.

On binde bir Müslüman, iki hanımla evli olunca kıyamet kopartıyorlar. Bu konuda maalesef çifte standart var. Nikahsız birlikteliğe evet diyorlar, nikahla birden fazla eş edinmeye çok kızıyorlar.